Bazı günlere başlarsınız ve güzel olacağını düşünürsünüz ama öyle gitmez. Mesela babanızla kavga edersiniz. Kendisi der: “Sana küçükken pek ilgi gösteremedim” ve ilgiyi şu an göstermeye çalışır. Ancak yaş büyümüştür ve “Bunu küçükken yapacaktın” dersiniz ve o mesleğinden dolayı zaten sinirlidir ve üzüntüsünü de sinire vurur. Sonra kavga çıkar. Onlar Mersin’e geri döner sen Adana’da kalırsın. Uçağın yarındır ve sen babanla küs ayrılmışsındır. Ancak kuzeninle öğleden sonra dışarı çıkarsın. Kırmızı bir kazak ve gri kırmızı mavi bir kazak alırsın. Mağazada ayna karşısında saçma hareketler yaparsın, tüm reyonları dolaşırsın ve denersin. Yine de alacağın şeyi zaten kafana koymuşsundur ama denemek güzeldir. Sonra bir şeyler yersin. Ardından dilencinin birisi seni kuzeninle sevgili sanır ve ardı ardına dualar yağdırır. Oysa sen duaya inanmayalı yıllar olmuştur. Sonra mutlu olursun eve gelirsin ve bir günde neler yaşadığına bakarsın.
Kötü başlar güzel biter ama babanla küssündür. Ha bu arada; tek kaşımı önce kaldırıp sonra diğerini kaldırabiliyorum.